| artistieke collage van conservatief-materialistische politieke inhoud bestemd voor schoolkinderen in china dan wel de volksrepubliek die deze eens bestond te worden genoemd; de titel voor een inhoudsbeschrijving zou, in navolging van het uitbrengen van het boek geschreven en geredigeerd door dr. H. Kissinger, getiteld 'on china', gesteld kunnen worden op: - ON CHINA: - A ROADMAP FOR THE WORD 'EUROPE' - - A SANDBOX FOR THE WORLD OF DISTANCE AND SHAPE - n.b. vertaling van oorspronkelijke tekst in buitenlandse talen gepresenteerd doet het secretariaat van de Chinese Republieken Federatie heel anders dan zoals in de Republiek der Verenigde Nederlanden Unie (RVNU) het publieke belang voorgeeft - de diverse chinese talen ook nog eens geschreven in diverse karaktersystemen die uiteindelijk bij de grote chinese schrijvers heel persoonlijk van aard zijn laten geen eenduidige vertaling van een enkel woord of één enkele zin toe maar tijdens het redigeren van een vertaling wordt de gewenste literaire beschrijving eerder in een voor deze bijzondere samenleving vorm opnieuw verteld - werd deze werkwijze niet gevolgd dan zou een tekst voor de gemiddelde lezer in de Chinese Federatie onbegrijpelijk zijn omdat de verhaallijn buiten zijn culturele kaders loopt en zo'n story derhalve buiten die mogelijkheden voor zijn bevattingsvermogen m.b.t. zelfherkenning en voorstellingswijze in de wereldzee valt waarvan de chinese geschiedenis altijd leerde dat deze de horizon vormde voor het gehele ingebedde subcontinent dat door dit voormalige keizerrijk wordt ingenomen, in zijn natuurlijke identiteit bewaart en als een cultivair-continentaal gegeven dat de mensheid nu eenmaal aan de aarde ontleent in zijn specifieke waarderingen behoudt - voor geïnteresseerden wijs ik op de trilogie geschreven door Pearl S. Buck, een schrijfster welke vóór de tweede wereldoorlog het toenmalige China bereisde en er woonde, zij was gehuwd met een zendeling en beiden waren zij Amerikaans van afkomst, de titel van de boeken is door haar samengevat als - in het Nederlands - het drieluik: DE GOEDE AARDE waarvoor Pearl in 1939 de Pulitzer prijs ontving, een zeer leesbaar werk waarmee men zich, ieder naar zijn mogelijkheden, voorlopig alle benodigde kan verschaffen en de rode draad vinden om inzicht te verkrijgen in het cyclische karakter van leven en cultuur in deze wereld van bijzondere opbouw en geherstructureerde waardenbelevingen waarop kennelijk velen recentelijk in hun hoop 'er' nog eens uit te komen de ogen hadden gevestigd, het gelde als een verbijzondering van de relatie van alle landen en personen tot deze door mij als een Federatie begrepen samenleving, waarvan ik de eenheid kan bevestigen, dat alles wat chinees is altijd een speciale aantrekkingskracht uitoefent op mensen waarbij het moeilijk te bepalen is of dat om esthetische redenen is of dat andere belangen die de mensen eigen zijn na te streven deze voorkeur als mogelijkheid tot het hernemen van hun vrijheid zich een levendig beeld van hun wereld te vormen een rol spelen. De keuze daarin behoort niet tot het gebied van het voorspelbare of herkenbare binnen de Europese samenlevingen van de diverse nationale menggemeenschappen waardoor Europa in onze tijd wordt gekenmerkt, doch vanuit de geschiedenis is bekend dat er dikwijls sprake is van een plotselinge omslag in de cultuur die gelijke tred houdt met een plotselinge voorkeur voor chinoiseriëen en 'vertaalde stijlmotieven' bekend uit chinese expressievormen - dit fenomeneren wordt uiteraard in ascendantie begeleid en bijgestuurd door de culturele invloed van Japan, ook een cultuur in Europa als keizerrijk bekend en thans in sommige opzichten eveneens elementen bevattende die als voormalig beschouwd kunnen worden, waarvan wij reeds lang kennis hadden i.e. feitelijk was mijn eerste officiële ontvangst na aantreden op 6 juni van mijn eindexamenjaar georganiseerd in de Ambassade van Japan te 's Gravenhage en ik bemerkte dat het was alsof de ambassadeur mij sedert lang reeds als een geziene gast waarvoor respect getoond diende te worden kende, ik herinner mij dat het in Japan erg druk werd na afloop van 'cela conférence en petite comité', toen ik juist 3 maanden de leeftijd van 18 jaren had bereikt en nog niet had kennisgemaakt met de Universitaire kringen waarin ik me ná de maand september 1967 zou gaan bewegen, is het wonder dat ik mijn ontgroening ontving van Godfried Bomans te Heemstede in het Oude Posthuis aan de Herenweg, thans gebouw Casca? ____________________________________________________ Ter vergoelijking van de zware kost en verzachting van de 'petit mal' voeg ik toe dat Vincent van Gogh, autochtoon Nederlander die tóch zelf tot emigratie was gekomen zoals zovele kunstenaars in de 19e eeuw, een kleine verzameling Japanse prenten zich had verworven waarvan ik hoop dat een beschrijving bestaat en dat de onderdelen waaruit zijn collectie bestaan heeft niet alle zijn verloren gegaan - het voordeel van de prentkunst is evenwel dat van elke blok meerdere, alle originele, afdrukken kunnen worden gemaakt die vaak genummerd worden - de japanse en chinese prentkunst verschillen minder van elkaar dan wel wordt aangenomen, de reden daarvan kan men naar aziatische zienswijze gerust een politieke waardering geven, en het is niet uitgesloten dat er een periode in de geschiedenis is geweest, die van beide keizerrijken - onze geschiedenis, in kennis en geschieden zelf, zal nimmer het modernerwijs gestelde doel van globalisering kunnen bereiken, zij blijft altijd exemplarisch en eclectisch, behalve mogelijk in China waar variëring, diversivering, archiverinfg en analytisch zienswijze anders worden opgevat en toegepast als mogelijkheden tot behoud can de cultuur en ter bestendiging van het maatschappelijk evenwicht, Europa, een nymph, kende in de Griekse oudheid een muse van de geschiedenis, zij heette naar ik geloof Cleia - tussen twee haakjes, de nymph Eur'pa had een broer die mij als politieke mascotte voor een eenheidsgedachte als veel aantrekkelijker voorkomt dan zij, het schuwe meisjes dat zich door een stier liet meevoeren, was haar broer maar in de buurt geweest maar die mocht natuurliojk niet bij het baden van de meisjes toevallig in de buurt zich ophouden voor de jacht of bomenkap, bekend is de voorkeur voor het mannelijke element in elke beschaving, die in de gehele Europese wereld altijd dezelfde inhoud heeft gehad - dat in die periode van het samengaan van de twee grote keizerrijken van het Oosten, de voorstellingen voor de prenten in Japan werden ontworpen, terwijl deze in China werden uitgewerkt en de blokken voor de prenten vanwege economische overwegingen en uit financieel geldige motieven zonder direct winstoogmerk, m.b.t. het materiaal en de arbeidskracht natuurlijk wél zo voordelig, op het meer continentaal georiënteerde Chinese platteland of in kleine kuststeden in aparte export-werkplaatsen werden uitgesneden en dat deze blokken weer werden terugverscheept, zodat de prenten zelf verkregen werden in drukkerijen in Japan. omgekeerd moet er natuurlijk ook een zekere vorm van uitwisseling zijn geweest die evenwel niet van dezelfde aard en omvang was, men dient zich hierbij voor ogen te houden dat een prent in Japan niet zozeer mooi gevonden wordt als wel geappreciëerd wordt vanwege hetgeen hij tot uitdrukking brengt, ons te vertellen heeft, omdat hij informatief bevonden wordt voor de persoon die hem zich aan kan schaffen, en om die publicitaire reden soms in een woning of andere ruimtelijke behuizing wordt vertoond. Voor het Japanse keizerrijk vormen de verzamelingen van Japanse houtsnijkunst die in onze tijd in de wereld de ronde doet vanwege het verkoopmotief, een bijzaak ondergeschikt aan het belang van de bibliotheek en de archieven van een groot nationaal archief, voor Japan betekent dit dan weer dat de inhoudelijkheid van de bibliotheek internationaal van karakter is, het principe is daterende uit een tijd dat het keizerrijk nauwelijks in Japan aanzien genoot i.e. als staatsvorm bekend was, de gehele geschiedenis van Europa wordt gereflecteerd in dit prentenboek van vele duizenden exemplaren van van tekst voorziene prenten en de bibliotheek daarvan bevond zich traditioneel in Kyoto, de oude hoofdstad van het rijk. De hierboven gegeven collage is niet geschikt voor het jeudige Japanse publiek. Om dat te verduidelijken mag er ruchtbaarheid gegeven worden aan de bekende prent met de pioenrozen, een japanse houtsnede welke in 1929 door een Amerikaanse dame van gegoede stand werd geschonken aan het Metropolitan Museum of Art te New York. ______________________________________________ fin de l'histoire illustre d'Azay-le-Rideau - on y commence avec les Archives de France encore ___________________________________________________________ |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten