Agata, een mooie meid zeggen ze maar feitelijk al een hele dame waar je niet omheen kon in haar beste dagen, die waren er elk jaar altijd in het voorjaar en het begin van de zomer, na 21 juni ging Agata doorgaans op reis met 40 koffers bij zich en in het gezelschap van 'iemand van de radio' en haar kleedster, was niet erg gecharmeerd van de wat ruwere aanpak van het Hollandse minnekozen in deze tijd, maar wat wil je, zei ze vaak, als je de oerhollandse nuchterheid achternaloopt als het belangrijkste element in ons volkskarakter, dan heb je ook weinig mogelijkheden gekend om een beschaafd te geraken in de liefde en van een kaaskop kan zelfs ik geen Don Juan te voorschijn toveren als het onverwachts witte konijn uit de hoge hoed.
Toen mij dat alles bekend was geworden over haar ben ik mij meer gaan interesseren voor de persoon van juffrouw Agata, iedereen weet dat ik niet om vrouwen geef dus ik durfde dat wel in een vrijmoedig openheid aan te gaan met haar, bij Agata is het immers zo dat wie kaatst de bal verwachten kan maar daar was ik niet zo bang voor want wie goed doet goed ontmoet en met haar tengere gestalte en smalle polsen zou Agata de bal wel niet erg hard kunnen slaan. Ik besloot derhalve haar in haar eenzame gevangenisleven op te zoeken en haar bij te staan in haar gemeenzame kritiek op de nuchterheid en de schraapzucht als doelen op zich in levens die zich zonder zin zouden blijven voelen als er op voorspraak van lady Agata niet af en toe een snelle originele zo goed als nieuw ogende opgepoetste ouwe wietz op de buis werd gebracht, als een aardige vormgeving van de act, die ik zo node reeds lang in mijn gezelschap had willen zien opgevoerd, de televisieswitch omdraaien zonder morren, niet naar het volgende verdrietige vertoon van platte humor maar gewoon uit.
