lijnenspel

lijnenspel
'veelkleurig is ieder's levensweg'

donderdag 24 maart 2016

het zal zitten in het leidingwater of zoiets: koele stromen

'op een oude fiets moet je...'
Moet U weten: ik drink bijna nooit een glas water, maar toch laat de gedachte aan het inleidingswater mij niet los...oh...het Leidense water moet anders zijn maar bij ons hebben wij hetzelfde water als in de grote stad Amsterdam...hoe dat kan weet ik niet want een reis naar Amsterdam vanaf mijn woning (sic) in Heemstede is bijna meer dan 40 kilometer en 5 kilometer van hier in het Haarlemse waarde mensen naar men zegt het schoonste Nederlands spreken van ons land drinken ze weer ander water, daar ben ik dan ook geboren en voor zover ik weet was ons eigen huisspook Godfried geboren op de Parklaan te Haarlem....behulpzaam zou kunnen zijn dat mijn nieuwe leven heeft aangevangen op de Muiderslotweg in het Vondelkwartier van de voormalige Heerlijkheid Schoten thans Haarlem-Noord die ik maar ingelijfd heb bij mijn bezittingen aan rechten maar wat een last een mens dan met zich mee gaat dragen...het is een wonder dat wij hier op ons riante woningwetappartement nog steeds het leven hebben, er dringen zich regelmatig buitenlandse tirannen aan de deur op om binnengelaten te worden maar meer dan een aantal verdwenen stuks huisraad plus het uit logeren gaan zeer tot mijn verdriet van de lieve hond heb ik aan schade tot nu toe niet geleden.



het zegel van Buer in editie -
atelier Cl5**
De zaken veranderen natuurlijk als je na alle zorgen des levens dagelijks doodgegooid wordt op de teevee en via andere media met berichten over drommen vluchtelingen en andere buitenlandse instroom die ons land overspoelen en de zaken dreigen te gaan overnemen - het gaat er niet om dat ik tegen die mensen persoonlijk iets heb maar ik ben van mening, zoals het mij na jaren behandeling in menig kliniek en therapeutisch centrum daarin onderricht, dat deze mensen in eerste instantie verantwoordelijk zijn voor hun eigen leven en hun problemen zelf moeten oplossen, daarna kunnen we weer verder zien maar zoals elke zelfs onmondige psychiatriegeleerde weet kun je de problemen van anderen eenvoudigweg niet overnemen omdat de ellende dan alleen nog maar groter worden en de agressie boven komt drijven welke in eerste instantie de reden voor hun overhuizing heeft gevormd, voordat politiek Den Haag doorheeft dat grote groepen van mensen elders die de vlucht en de grote trek die aan de gang is hebben veroorzaakt zichzelf beschouwen als in oorlog met ons land onder andere is er zoveel tijd verstreken dat wij onze luidkeels verkondigde vrijheid wel als een voorbije zaak kunnen gaan beschouwen en er is geen mens die dat nu eens wil vaststellen - aan de kaak stellen noemde je dat vroeger - van Tweede Kamerleden verwachten dat ze behalve eindeloos ouwehoeren ook nog kunnen nadenken en tot inzicht en inkeer kunnen komen zal wel teveel zijn.

'uien in een netje' -
van atelier Cl5**
En te midden van deze chaotische toestanden tussen de algemene vraag 'waar komen wij vandaan?' en de vragen rondom 'hoe willen wij onze nieuwe samenleving inrichten, indelen en bestuurlijk op poten zetten?' en 'waar komen we op uit als het zo door gaat?' wil Clemitchel dus een cabaretachtige schrijfkunst ontwikkelen die ontkomt aan het geweld van de media en de zaken eens wat luchtiger kan voorstellen dan in de problematische sfeer, niet in de hoop dat het iets zal oplossen maar in het vertrouwen dat een gezonde blijde lach en een opgewekt humeur zeker weten een beter uitgangspunt vormen om maatschappelijke en persoonlijke problematiek het hoofd te bieden en gezamenlijk te gaan zoeken naar oplossingen die gedragen worden door brede lagen van de bevolking - ik weet het, het klinkt wat ambitieus maar mij heeft het in de loop van mijn bestaan alleen maar duidelijk voor ogen gestaan dat ik zonder dat vleugje humor mij nooit zou hebben kunnen staande houden en dat voor een gezonde lach elk leed verbleekt.

Als jullie mij dus maar volgen willen op mijn tocht door een landschap dat zich vooralsnog aan mijn blik voordoet als een terra incognita, met als bedoeling voor velen een weg te vinden naar een betere toekomst waarvoor ik als basis wil geven een beter toekomstbeeld op te bouwen dan de cijfers van het CBS alten zien - ja ik weet het, de mensen denken dat ik van alle markten thuis ben en overal wel wat op weet te vinden, helaas is dat niet zo, ik roei met de riemen die ik heb en tot op heden heb ik mij nooit duidelijk uitgesproken over de wijze waarop, terwijl openlijk betoon van de meer humoristische kanten van mijn bestaan toch meestal achterwege bleef - weet wel, ik hanteer alleen mijn eigen innerlijk beleven als mijn uitgangspunt, mijn herinneringen die velerlei en veelkleurig zijn, mijn opinies en gevoelens, de dingen die ik heb geleerd en mij eigen heb gemaakt, terwijl ik min of meer mijn leven deel met een wat moeilijke vriend die 26 jaar jonger is dan ik en al mijn humor opvat als gezeur - wie een paard wil aanzetten tot actie die geeft het de sporen, nemen jullie jullie deel daarvan.

//**zucht, of we er maar van zullen leren...ja waarom kan ik niet zingen...dat doen anderen voor ons....gelukkig...ik zou lopen dollen op het podium met de zusters...dr. Jansen neemt er de tijd voor...en terecht...het blijft atelierwerk....


Geen opmerkingen:

Een reactie posten