misschien mogen wij even Uw aandacht voor het individu in de samenleving?

'gerookte makreel...erreg lekker'

Het gaat niet aan elkaar te beschuldigen van misdaad en verdoemenis, dat is niet mijn bedoeling en ten aanzien van niemand uit mijn omgeving ken ik ook maar enig bewust gevoelen van verwijt terwijl ik toch met veel spullen moeite zo mijn weg ben gegaan, met veel pijn ook, maar eveneens met een hoop lol....wie kan er iets aan doen dat de een zijn levenspad zo gaat en de ander zijn keuze die kant op is gegaan? Niemand anders dan alleen jijzelf, indien je je vrijheid wilt behouden of alsnog veroveren, zult uiteindelijk de verantwoording moeten nemen voor je bestaan of de manier waarop je leeft, ook wanneer je die verantwoordelijkheid geheel of gedeeltelijk uit handen is genomen. De samenleving doet dat namelijk van nature, jou die verantwoordelijkheid voor jezelf en je levenslot ten dele of geheel uit handen nemen, althans dat is de tendens van de zorgzame samenleving waarin wij terecht zijn gekomen. En daar gaat het dus om: wij hebben voor onszelf en met zijn allen  een maatschappij gecreëerd waaraan wij zelf in feite nog niet erg gewend zijn geraakt en in blijken te falen, en het feit dat we de dingen alleen maar konden plannen en organiseren en zogeheten besturen is de oorzaak geworden van veel ellende en veel onbegrip en misverstand, van kostbare verloren tijd aan vergaderen over hoe het zal moeten, van kamerdebat na kamerdebat en telkens nieuwe wetten maken kan daaraan niets veranderen, en verder geldt het woord: wie het heeft over de samenleving heeft het over de gehele wereld....alleen wijzelf zijn en blijven verantwoordelijk.

En dan opeens blijkt het iedereen dat ie uiteindelijk alleen is, op zichzelf teruggeworpen en niet bij machte om het grote geheel dat hij met velen heeft gefabriekt te overzien of te beïnvloeden, en dan voel je je heel alleen en dat is de grootste angst die wij kennen en vormt tegelijkertijd de enige weg terug naar dat grote goed, onze vrijheid: het feit dat je jezelf bewust wordt dat je een individu bent, een mens als alle anderen, eentje die ook een plekje onder de zon verdient maar het wel zelf zal moeten veroveren...en dan gaan we van die grote vragen stellen, aan onszelf, aan anderen, aan de heilige koe van de politiek, aan de Kerk, en alleen praatprogramma's waar we weer eens niets van kunnen onthouden van wat er besproken is want onze oren zitten zowat dicht van alle inkomende informatie zouden ons er dan uit kunnen helpen...maar misschien zijn er dan nog mensen die de stilte opzoeken, die gaan luisteren naar het kloppen van hun eigen hart, naar hun zwijgende ademhaling zich afstemmen, zichzelf mogen herontdekken....

______________________________________________________

....van nature ben ik niet zo erg een zwartkijker en graag geef ook ik de jongeren hun kans om hun verhaal te vertellen...misschien vertellen zij ons hetzelfde maar dan op een andere manier...luister en neem de tijd voor deze schattige clip...